Εισολκη θηλης

Ως εισολκή θηλών, ονοµάζουµε εκείνη την κατάσταση, κατά την οποία η θηλή, αντί να προβάλλει προς τα έξω, όπως είναι το φυσιολογικό, είναι στραµµένη προς τα µέσα, «χάνεται» δηλαδή µέσα στο µαστό. Η εν λόγω κατάσταση αποτελεί µορφολογική διαταραχή του συµπλέγµατος θηλής-θηλαίας άλω (περιοχή δέρµατος σκουρότερου χρώµατος πέριξ της θηλής του µαστού). Σε µερικές περιπτώσεις µπορεί να προβάλλει, αν ερεθιστεί, ενώ σε άλλες παραµένει µόνιµα και σταθερά προς τα µέσα, ανεξάρτητα ερεθισµού, οπότε και χαρακτηρίζεται ως οµφαλοποίηση της θηλής. Περίπου το 10-20% των γυναικών γεννιούνται µε αυτήν την κατάσταση. Αυτό συνήθως οφείλεται σε κληρονοµικούς, ανατοµικούς παράγοντες του σώµατος και πιο σπάνια σε κάποια δυσπλασία µετά τη γέννηση ή σε ασθένεια. Ανατοµικά, χαρακτηρίζεται από βραχύτητα των γαλακτοφόρων πόρων, υπερτροφία του σφιγκτήρα της θηλαίας άλω, ατροφία του υποθηλαίου συνδετικού ιστού, καθώς και σε συνδυασµούς όλων των παραπάνω. Η εισολκή θηλών εµφανίζεται και στα δύο φύλα. Οι κυριότερες αιτίες Εκ γενετής (αληθής εισολκή, οµφαλοποίηση) Μετά από το θηλασµό Μετά από πολλαπλές κυήσεις Πτώση µαστών Αιφνίδια και µεγάλη απώλεια βάρους Αποτέλεσµα τραύµατος ή χειρουργικής των µαστών Φυµατίωση ∆ιάφορα είδη κακοήθειας του µαστού Φλεγµονώδεις παθήσεις των µαστών Φλεγµονές των µαστών (µαστίτιδα, εκτασία) Γυναικοµαστία στους άνδρες Τη βαρύτητα της εισολκής των θηλών την κατατάσσουµε συνήθως σε 3 βαθµούς ανάλογα µε το πόσο µία θηλή είναι καθηλωµένη, το ποσοστό της βλάβης των γαλακτοφόρων πόρων και το βαθµό της ίνωσης. Η ταξινόµηση είναι η εξής: 1ος Βαθµός Είναι η περίπτωση κατά την οποία οι θηλές βγαίνουν χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία προς τα έξω µε τη χρήση των δακτύλων των χεριών, µε πίεση γύρω από τη θηλαία άλω. Συχνά προβάλλουν απλώς µε τον ερεθισµό τους και χωρίς να ασκηθεί πίεση. Οι συγκεκριµένες θηλές έχουν ελάχιστη ίνωση, ενώ οι γαλακτοφόροι συνήθως δεν επηρεάζονται και ο θηλασµός µπορεί να πραγµατοποιηθεί χωρίς ιδιαίτερο πρόβληµα. 2ος Βαθµός Αναφέρεται στην περίπτωση εκείνη όπου µία θηλή προβάλλει προς τα έξω µόνο όταν την πιέσουµε και ανατάσσεται αυτόµατα, πάλι προς τα µέσα, όταν σταµατήσει η πίεση. Η προσπάθεια για αποκάλυψη της θηλής είναι µεγαλύτερη από αυτήν του 1ου βαθµού. Η γυναίκα µπορεί να θηλάσει µε πολύ δυσκολία, αν και στην πλειονότητα των περιπτώσεων κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό. Η ίνωση στη συγκεκριµένη περίπτωση είναι µετρίου βαθµού. Οι γαλακτοφόροι πόροι δεν απαιτείται να κοπούν. Αυτή η κατηγορία των θηλών έχουν ιδιαιτέρως πλούσιο υπόστρωµα κολλαγόνου. 3ος Βαθµός Αφορά στη βαρύτερη περίπτωση εισολκής των θηλών, κατά την οποία η θηλή σπάνια βγαίνει προς τα έξω, ακόµη και µε άσκηση έντονης πίεσης, και απαιτείται επέµβαση για να µπορέσει να βγει προς τα έξω. Οι γυναίκες σε αυτήν την περίπτωση δεν µπορούν να θηλάσουν, ενώ παράλληλα είναι ιδιαιτέρως επιρρεπείς σε τοπικές λοιµώξεις, δερµατικές παθήσεις, όπως είναι τα εξανθήµατα, καθώς και προβλήµατα τοπικής υγιεινής. Η ίνωση είναι µεγάλη, µε τους γαλακτοφόρους πόρους να είναι κοντοί και Άτοµα µε εισολκή θηλών κατά την περίοδο της εγκυµοσύνης, ή του θηλασµού, βλέπουν ότι οι θηλές τους προσωρινά ή και µόνιµα προβάλλουν προς τα έξω. Ανάλογα µε την περίπτωση, υπάρχουν γυναίκες, οι οποίες έχουν τη δυνατότητα να θηλάσουν και το κάνουν χωρίς ιδιαίτερο πρόβληµα, ενώ κάποιες άλλες έχουν δυσκολία και επίσης εµφανίζουν έντονο πόνο στην περιοχή. Σε ανάλογες περιπτώσεις, η χρήση αντλίας µαστού ή διαφορετικής συσκευής άντλησης γάλατος ενδέχεται να βοηθήσει στο να προβάλουν οι θηλές προσωρινά προς τα έξω. Η εισολκή της θηλής, ανεξάρτητα από την προέλευσή της, µπορεί να αντιµετωπιστεί από την πλαστική χειρουργική, η οποία βοηθά στην εξάλειψη της συγκεκριµένης λειτουργικής και αισθητικής, φυσιολογικής διαταραχής της αρχιτεκτονικής του µαστού. Οι τεχνικές που χρησιµοποιούνται έχουν ως σκοπό τη χειρουργική αντιµετώπιση του προβλήµατος, µε στόχο τη διατήρηση του µέγιστου δυνατού αριθµού γαλακτοφόρων πόρων, ώστε να επηρεαστεί κατά το ελάχιστο δυνατό ο θηλασµός, σε µία γυναίκα που ενδιαφέρεται να τεκνοποιήσει και να θηλάσει. Η όλη διαδικασία λαµβάνει χώρα πολύ εύκολα, είτε στο χώρο του χειρουργείου υπό µέθη και τοπική αναισθησία, είτε ακόµη και στο εξωτερικό ιατρείο, µε την προϋπόθεση πως η γενική κατάσταση του ενδιαφεροµένου το επιτρέπει, απλώς υπό τοπική αναισθησία. Η επιστροφή στην εργασία καθώς και στην κοινωνική ζωή είναι άµεση

ΚΥΣΤΕΙΣ ΜΑΣΤΟΥ

ΚΥΣΤΕΙΣ ΣΤΟ ΥΠΕΡΗΧΟΓΡΑΦΗΜΑ ΜΑΣΤΟΥ. ΠΟΤΕ ΕΙΝΑΙ ΑΝΗΣΥΧΗΤΙΚΕΣ??? Περιπου 7% των γυναικων παρουσιαζουν κυστικες μεταβολες στον αδενα του μαστου κυριως στην 20ετια μεταξυ 30 και 50. Συνηθως δεν ειναι ανησυχητικες γιατι σχετιζονται με την ινοκυστικη παραμορφωση του αδενικου ιστου εκει όπου οι τελικοι ποροι καταληγουν στα λοβια ενω στις μεσηλικες καπνιστριες προκειται για εκτασια δηλαδη διαστολη των μεγαλυτερων πορων. Αν η κυστη αυξανει σε μεγεθος και ενοχλει γινεται παρακεντηση και εξαγεται ενα χρωματιστο υγρο το οποιο δεν χρειαζεται να αποσταλλει για κυτταρολογικη εξεταση παρα μονο οταν ειναι αιμορραγικο. Περισσοτερη διερευνηση μιας κυστης ειναι αναγκαια οταν εμφανιζεται ξαφνικα μετα την εμμηνοπαυση οταν υποτροπιαζει μετα απο παρακεντηση οταν εχει παχιά τοιχωματα με συμπαγη υπερηχοικα στοιχεια ακουστικη σκια και χρωμα υπεραγγειωσης στο υπερηχογραφημα. Αρκετες φορες συνιστουμε και μαγνητικη μαστογραφια για να καθορισουμε ποια κυστη χρειαζεται βιοψια

Η ΟΓΚΟΠΛΑΣΤΙΚΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ

Οι Ογκοπλαστικές τεχνικές μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη μείωση της παραμορφώσης μετα απο ογκολογικα ασφαλή εκτομή ενο ογκου του μαστού και περιλαμβάνουν: · μετατόπιση των γύρω ιστών εντός του μαστού για να συμπληρωσουν το κενο της εκτομης · χρήση των χειρουργικών τεχνικών μείωσης του μαστού, προκειμένου να αναδιαμορφωθει και να ανασχηματισθεί το σύνολο του μαστού μετά από ογκεκτομή με συμμετρικοποιηση του υγιους μαστου · πληρωση του ελλειματος με την εισαγωγή γειτονικου μυολιποδερματικου ιστού , για παράδειγμα απο τηπλατη με πλατύ ραχιαίο μυ. . μαστεκτομη με διατηρηση του δερματος και πολλες φορες και της θηλης και ταυτοχρονη ειαγωγη διατατηρα ή μονιμου ενθεματος Πρέπει να υπογραμμίσω τον σημαντικο ρολο των συγχρονων εμφυτευμάτων από συμπαγη γέλη σιλικόνης με σταθερο σταγονοειδες σχημα στις προαναφερθείσες διαδικασίες, χωρις αυτο να αποκλειει και τα σφαιρικα ενθεματα σε ορισμενες περιπτωσεις. Από τη δική μου άποψη, οποιαδήποτε χειρουργική στρατηγική που θα περιλαμβάνει άμεση ανακατασκευη του μαστου πρέπει να είναι προσαρμοσμένη στα ακόλουθα στοιχεία: επιλογες/προτιμησεις της γυναίκας, ανατομικα και αισθητικά κριτήρια, την στάδιοποιηση της νόσου και τον σχεδιασμό της θεραπείας. Ως εκ τούτου, μια γυναίκα με διάγνωση καρκίνου του μαστού θα πρέπει να διερευνηθεί επαρκώς, να ελέγχεται και ενημερώνεται σχετικά με τις εναλλακτικες χειρουργικες προτασεις και με τις σχεδιαζομενες συμπληρωματικες θεραπειες, προτού λάβει την αποφαση για μια ογκοπλαστικη αντιμετωπιση

ΕΙΣΟΛΚΗ ΘΗΛΗΣ ΚΑΙ ΘΗΛΑΣΜΟΣ

ΕΙΣΟΛΚΗ ΘΗΛΗΣ ΚΑΙ ΘΗΛΑΣΜΟΣ Το 2% των γυναικών θα παρουσιάσει κάποιου βαθμού εισολκη δηλαδή εμβυθιση της θηλης και ανεπάρκεια προβολής της η οποία εκτός της ψυχολογικής και αισθητικής επιβάρυνσης σχετίζεται αρκετές φορές και με δυσκολία θηλασμού. Οι περισσότερες γυναίκες με εισολκη μπορούν να θηλασουν. Ορισμένες ίσως χρειαστούν χειρουργικη αντιμετωπιση εφόσον αποτύχει η συσκευή εφαρμογής αρνητικής πίεσης. Τότε εχει σημασία η ταξινόμηση της ειςολκης σε 3 στάδια που καθορίζουν και την αντιμετωπιση. Στο πρώτο στάδιο η εισολκη ειναι αμεσα αναστρέψιμη και ο θηλασμος ειναι δυνατός τις περισσότερες φορές. Στο δεύτερο στάδιο η εισολκη ανάτασσεται δύσκολα και ο θηλασμος μπορει να διατηρηθεί πιο εύκολα μετεγχειρητικά. Στο τρίτο στάδιο η εισολκη ειναι μόνιμη και συχνά για να διορθωθεί χρειαζεται διατομή των πόρων. Αλλα και η προσπάθεια απελευθέρωσης και επιμήκυνσης των γαλακτοφορων πόρων με χειρουργικούς χειριςμους πολλές φορές καταλήγει σε αδυναμία λειτουργίας τους. Συνεπώς η υπόσχεση οτι η δυνατότητα θηλασμού θα επανέλθει ειναι αρκετές φορές ανεκπλήρωτη

ΤΟ DCIS ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΛΗ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΙΔΟΣ ΤΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ

DCIS ειναι τα αρχικα της ονομασιας του καρκινωματος που αναπτυσσεται εντος του αδενικου πορου χωρις να διηθησει το τοιχωμα και εξαπλωθει στους γυρω ιστους. Πολυ ενδιαφερον ειναι το συμπερασμα αμερικανικης ερευνας σε 100,000 γυναικες με DCIS που δημοσιευθηκε προσφατα στο JAMA Oncology. Το ποσοστο θανατου απο τον ογκο αυτον σε 20χρονια ηταν 3,3% παρομοιο με τον κινδυνο θανατουαπο διηθητικο καρκινο μαστου στον γενικο πληθυσμο των γυναικων ανεξαρτητα απο το ειδος της θεραπειας δηλαδη ειτε εγινε περιορισμενη εκτομη ειτε μαστεκτομη. Αυτο σημαινει οτι η μεγαλη πλειοψηφια των ογκων αυτων δεν αποτελουν κινδυνο για την ζωη δεν χρειαζεται επειγουσα αντιμετωπιση αλλα η γυναικα μπορει ψυχραιμα να αποφασισει τι ειδους θεραπεια θελει συντηρητικη ΄ή μαστεκτομη με ταυτοχρονη επανορθωση αν συντρεχουν αντιστοιχοι λογοι. Θεωρω οτι και ο ρολος της ακτινοθεραπειας περιοριζεται κι αλλο και σημαντικη θεση εχει η μαγνητικη μαστογραφια με τισ αλλες εξετασεις σταδιοποιησης

ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΑΥΤΟΛΟΓΟΥ ΛΙΠΟΥΣ ΣΤΟΝ ΜΑΣΤΟ

ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΑΥΤΟΛΟΓΟΥ ΛΙΠΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΥΞΗΣΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ Η νεα και ελκυστική τεχνικη που χρησιμοποιεί το λίπος της λιποαναρροφησης για την αύξηση και την αναπλαση του μαστου ειναι υπό διερευνηση με υποστηρικτές και σκεπτικιστές. Προς το παρόν εγω ανήκω στην δεύτερη κατηγορία όσο υπάρχουν αστοχίες τεχνικές ανεπάρκειες και ογκολογικοί κίνδυνοι που δεν εχουν διασαφηνισθεί ακόμη. Για παράδειγμα στην αύξηση τελικά επιτυγχάνεται μικρή μεταβολή 1-1,5 cup λόγω της απορρόφησης, ενώ στην αναπλαση χρειαζεται και ενθεμα και υπάρχουν υποψίες οτι τα αρχέγονα λιποκυτταρα επηρεάζουν την καρκινογένεση Η πιο σίγουρη εφαρμογή ειναι το lipofilling δηλαδή η διόρθωση τοπικών εμβαθυνσεων σε μαστοπλαστικη

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΗ ΜΑΣΤΕΚΤΟΜΗ ΚΑΙ ΑΝΑΠΛΑΣΗ- ενδειξεις

ΜΑΣΤΕΚΤΟΜΗ ΜΕ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΔΕΡΜΑΤΟΣ//ΘΗΛΗΣ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΗ ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΜΕ ΕΝΘΕΜΑΤΑ ΣΙΛΙΚΟΝΗΣ ... Υποψήφιες ειναι οι φυσιολογικου βαρους γυναίκες με μικρο μεγεθος όγκου (<2εκ) η΄ εκτεταμένο DCIS ή θετικό γονιδιακό τεστ BRCA, μη καπνιστριες, που θέλουν να διατηρήσουν το μέγεθος του στήθους (cup Α-C) ή θελουν να πετύχουν kai μείωση/ανορθωση αν εχουν μεγάλο και πτωτικό στήθος ... Καλό ειναι η μασχαλη να μην έχει μεταστατικους λεμφαδενeς ωστε να μην χρειαστεί ακτινοθεραπεία. Για να γίνει αυτο πρέπει να εχει προηγηθεί σταδιοποιηςη με βιοψια του ´´φρουρού´ λεμφαδενα μασχαλης και βιοψια του όγκου που μπορει να γίνουν και με τοπική αναισθησία