Η υπερθερμια στην αντιμετώπιση του καρκινου

Vaios Aggelopoulos
Επειδη ακουγεται τελευταια αρκετα η υπερθερμικη χημειοθεραπεια ως μεθοδος καταπολεμησης του μεταστατικου καρκινου (και του μαστου), θελω να διευκρινισω τα ακολουθα
Πολλα χρονια τωρα εφαρμοζεται η περιοχικη και η περιτοναικη υπερθεμικη χημειοθεραπεια σε ορισμενους ενδοκοιλιακους καρκινους και σε ογκους των ακρων με σχετικα καλα αποτελεσματα...προϋπόθεση ειναι η αυστηρή επιλογή των ασθενών και η πλήρης εξαίρεση του όγκου.
Ερευναται ακομη σε ειδικα κεντρα η ωφελεια της ολοσωματικης υπερθερμανσης σε ασθενεις με μεταστατικους η πολυ εκτεταμενους συμπαγεις ογκους οπως του παγκρεατος του ήπατος και των ωοθηκων. Το κερδος στην επιβιωση ειναι δυστυχως μικρο και οι επιπλοκες επικινδυνες.
Στον καρκινο του μαστου ερευναται η δραση της σε πολυ σπανιες και επιλεγμενες περιπτωσεις οπως η γενικευμενη εξαπλωση σε πολλα οργανα, η υποτροπη που δεν ''απαντα'' στην στανταρντ θεραπεια και η θεση της στην προληψη των λεμφαδενικων μεταστασεων, παντα σε συνεργεια με τις κλασικες μεθοδους και στα πλαισια μιας υποστηρικτικης συμπληρωματικης αγωγής. Εχει εγκριθει στις ΗΠΑ μονο η εφαρμογη της στην τοπικη υποτροπη με εμμενουσα διηθηση του θωρακικου τοιχωματος.
Προσωπικα, ειμαι απαισιοδοξος για την ευρεια καθιερωση αυτης της τεχνοτροπιας. Στην θεσσαλονικη αποσο γνωριζω υπαρχει ενα ιατρειο με μηχανημα ηπιας υπερθερμιας που χρησιμευει για υποστηρικτικη υποβοηθητικη εφαρμογη μαζι με κλασικες Η εναλλακτικες θεραπειες. Δεν πρεπει να θεωρειται αξιοπιστη και οριστικη λυση στο προβλημα των μεταστασεων. Υπαρχει και γραφειο μεσαζοντων που κατευθυνουν αρρωστους σε κεντρα της Γερμανιας. Χρειαζεται προσοχη γιατι η οικονιμικη επιβαρυνση ειναι μεγαλη και τα οφελη ελαχιστα. Σημασια εχει η σωστη επιλογη των ασθενων. Η προσωπικη μου εμπειρια ειναι απογοητευτικη γιατι οι περισσοτεροι ειναι ασθενεις τελικου σταδιου με πολλαπλες μεταστασεις και κακη προγνωση

Παραθετω αναλυτικο ενημερωτικο κειμενο με γενικη αποτιμηση της θεσης της υπερθερμιας στην αντικαρκινικη πρακτικη

Hyperthermia in Cancer management

Hyperthermia in general means a body temperature that is higher than normal. High body temperatures are often caused by illness such as fever or heat stroke. But hyperthermia can also refer to heat treatment -- the carefully controlled use of heat for medical purposes. This document focuses on how heat is used to treat cancer.

When cells in the body are exposed to higher than normal temperatures, changes take place inside the cells. These changes can make the cells more likely to be affected by radiation therapy or chemotherapy. Very high temperatures can kill cancer cells outright.

The idea of using heat to treat cancer has been around for some time, but early attempts to treat cancer with heat had mixed results. And it was hard to maintain the right temperature in the right area while limiting the effects on other parts of the body. Today, newer tools allow better control and more precise delivery of heat, and hyperthermia is being studied for use against many types of cancer.

How can hyperthermia be used to treat cancer?

There are 2 main ways in which hyperthermia can be used:

* Very high temperatures can be used to destroy a small area of cells, such as a tumor. This is commonly referred to as local hyperthermia or thermal ablation.

* The temperature of a part of the body (or of the whole body) can be raised to a higher than normal level. Although it isn't hot enough to kill the cells directly, it can allow other types of cancer treatments such as radiation therapy, immunotherapy, or chemotherapy to work better. This is known as either regional hyperthermia or whole body hyperthermia.

Local hyperthermia

Local hyperthermia (or thermal ablation) is used to heat a very small area, such as a tumor. It involves creating very high temperatures that destroy (ablate) the cells that are heated. Radio waves, microwaves, ultrasound waves, or other forms of energy can be used to heat the area. The heat may be applied using different methods:

* External: High energy waves are aimed at a tumor near the body surface from a machine outside the body.

* Internal: A thin needle or probe is inserted directly into the tumor. The tip of the probe releases energy, which heats the tissue around it.

Radiofrequency ablation

Radiofrequency ablation (RFA) is probably the most commonly used type of local hyperthermia. It uses high-energy radio waves for treatment. A thin, needle-like probe is placed into the tumor for a short time, usually about 10 to 15 minutes. Placement of the probe is guided by ultrasound or CT scans. The probe releases a high-frequency current that creates heat (between 122° and 212 °F) and destroys the cancer cells within a certain area.

RFA may be repeated for tumor recurrence, regrowth, or incomplete treatments. It can also be added to any other treatment, like surgery, radiation therapy, chemotherapy, hepatic arterial infusion therapy, alcohol ablation, or chemoembolization. RFA is most commonly used to treat tumors in the liver, and is being studied for use in several other areas of the body. Long-term RFA treatment outcomes are not yet known.

Regional hyperthermia

Regional hyperthermia heats a part of the body, such as an organ, limb, or body cavity (a hollow space within the body). It is usually combined with chemotherapy or radiation therapy. In one approach, called regional perfusion, the blood supply to a part of the body is isolated from the rest of the circulation. The blood in that part of the body is pumped into a heating device and then pumped back into the area (perfused) to heat it. This technique is being studied as treatment for certain cancers in the arms or legs, such as sarcomas and melanomas.

A related technique is being tested along with surgery against cancers in the peritoneum (the space in the body that contains the intestines and other digestive organs). During surgery, heated chemotherapy drugs are circulated through the peritoneal cavity. This is called continuous hyperthermic peritoneal perfusion, or CHPP.

Another approach to regional hyperthermia is deep tissue hyperthermia. This treatment uses devices that are placed on the surface of the organ or body cavity and produce high energy waves directed at a specific area. These devices give off radiofrequency or microwave energy to heat the area being treated.

Whole-body hyperthermia

Whole-body heating is being studied as a way to make chemotherapy more effective in treating cancer that has spread (metastatic cancer). Body temperature is raised by using warm-water blankets, inductive coils (like those in electric blankets), or thermal chambers (much like large incubators).

Pros and cons of hyperthermia

A major advantage of regional and whole body hyperthermia is that they seem to make other forms of cancer treatment work better. Heating cancer cells to temperatures above normal (up to as high as 113° F) makes them easier to destroy using radiation and certain chemotherapy drugs. And local hyperthermia, such as RFA, can use very high temperatures to destroy tumors without surgery.

Scientists agree that hyperthermia works best when the area being treated is kept within an exact temperature range for a certain period of time. But this isn't always easy to do. Keeping an area at a constant temperature without affecting nearby tissues can be tricky, too. To add to this, not all body tissues respond the same way to heat -- some are more sensitive than others. Another problem is monitoring the temperature at a specific site within the body. Small thermometers on the ends of probes are often placed in the treatment areas to be sure the temperature stays within the desired range.

Side effects

The possible side effects of hyperthermia depend on the technique being used and the part of the body being treated. Most side effects are short-term, but some can be serious. Localized or regional hyperthermia can cause pain at the site, infection, bleeding, blood clots, swelling, burns, blistering, and damage to the skin, muscles, and nerves near the treated area. Whole-body hyperthermia can cause nausea, vomiting, and diarrhea. More serious, though rare, side effects can include problems with the heart and blood vessels and other major organs. Experience, improved technology, and better skills in using hyperthermia treatment have led to fewer complications, and the problems that people do have are less serious.

The future of hyperthermia

While hyperthermia is a promising way to improve cancer treatment, it is largely an experimental technique at this time and is not commonly used. Many clinical trials of hyperthermia are now being done to better understand and improve this technique, and also look at how it is best used along with other cancer treatments. Current studies are looking at its usefulness in treating many types of cancer, including the following:

* breast
* cervical
* colorectal (with spread to liver)
* endometrial
* kidney
* liver
* lung
* ovarian
* pancreas
* prostate
* sarcomas (soft tissue cancers)
* thyroid

For more information about clinical trials of hyperthermia, contact the National Cancer Institute (NCI) at 1-800-4-CANCER or visit the NCI Web site at www.cancer.gov/clinicaltrials. Η έρευνα έχει δείξει ότι οι υψηλές θερμοκρασίες μπορεί να βλάψουν και να σκοτώνουν τα καρκινικά κύτταρα, συνήθως με ελάχιστη βλάβη των φυσιολογικών ιστών. Για τη θανάτωση των καρκινικών κυττάρων η υπερθερμία βλάπτει τις πρωτεΐνες και τις δομές στο εσωτερικό των κυττάρων κι έτσι μπορεί να συρρικνώσει τους όγκους. Η υπερθερμία είναι υπό μελέτη σε κλινικές δοκιμές και δεν είναι ευρέως διαθέσιμη. Η υπερθερμία χρησιμοποιείται με άλλες μορφές θεραπείας του καρκίνου, όπως η ακτινοθεραπεία και η χημειοθεραπεία. Η υπερθερμία μπορεί να κάνει μερικά καρκινικά κύτταρα πιο ευαίσθητα στην ακτινοβολία ή να βλάψει άλλα καρκινικά κύτταρα που η ακτινοβολία δεν μπορεί να βλάψει. Η υπερθερμία και η ακτινοθεραπεία χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό, με διαφορά μιας ώρας. Η υπερθερμία μπορεί επίσης να ενισχύσει τις επιδράσεις ορισμένων αντικαρκινικών φαρμάκων. Πολυάριθμες κλινικές δοκιμές έχουν μελετήσει την υπερθερμία σε συνδυασμό με την ακτινοθεραπεία ή και τη χημειοθεραπεία. Οι μελέτες αυτές έχουν επικεντρωθεί στην αντιμετώπιση πολλών τύπων καρκίνου, συμπεριλαμβανομένου του σαρκώματος, του μελανώματος, των καρκίνων της κεφαλής και του τραχήλου, του εγκεφάλου, των πνευμόνων, του οισοφάγου, του μαστού, της ουροδόχου κύστης, του ορθού, του ήπατος, του τραχήλου της μήτρας και του μεσοθηλιώματος. Πολλές από αυτές τις μελέτες, αλλά όχι όλες, έχουν δείξει μια σημαντική μείωση του μεγέθους του όγκου όταν υπερθερμία χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με άλλες θεραπείες. 'Όλες αυτές οι μελέτες έχουν δείξει αυξημένη επιβίωση σε ασθενείς που λαμβάνουν συνδυασμένη θεραπεία. Διάφορες μέθοδοι της υπερθερμίας είναι επί του παρόντος υπό μελέτη, συμπεριλαμβανομένων των τοπικών, περιφερειακών, και ολόκληρου το σώματος. -Στην τοπική υπερθερμία, η θερμότητα εφαρμόζεται σε μια μικρή περιοχή, χρησιμοποιώντας διάφορες τεχνικές οι οποίες παρέχουν ενέργεια για τη θέρμανση του όγκου. Διαφορετικοί τύποι ενέργειας μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την εφαρμογή θερμότητας, συμπεριλαμβανομένων των μικροκυμάτων, της ραδιοσυχνότητας και των υπερήχων. Ανάλογα με την εντόπιση του όγκου, υπάρχουν διάφορες προσεγγίσεις για την τοπική υπερθερμία: o Εξωτερικά: οι προσεγγίσεις που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία όγκων που βρίσκονται πάνω ή ακριβώς κάτω από το δέρμα. Οι εξωτερικές εφαρμοστές που βρίσκονται γύρω ή κοντά στην κατάλληλη περιοχή και η ενέργεια επικεντρώνεται στον όγκο για να αυξήσει τη θερμοκρασία του. o Ενδοαυλική μέθοδος: που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία όγκων μέσα ή κοντά σε κοιλότητες του σώματος, όπως του οισοφάγου ή του ορθού. Κεφαλές τοποθετούνται μέσα στην κοιλότητα για να εισαχθεί εντός του όγκου παροχή ενέργειας και θερμότητας στην περιοχή άμεσα. o Διάμεση: που είναι η τεχνική που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία όγκων βαθιά μέσα στο σώμα, όπως είναι οι όγκοι του εγκεφάλου. Η τεχνική αυτή επιτρέπει στον όγκο να θερμανθεί σε θερμοκρασίες υψηλότερες από τις εξωτερικές τεχνικές. Με αναισθησία, καθετήρες ή βελόνες εισάγονται εντός του όγκου. Απεικονιστικές τεχνικές, όπως το υπερηχογράφημα, μπορεί να χρησιμοποιηθούν για να επιβεβαιωθεί ότι ο καθετήρας έχει τοποθετηθεί στη σωστή θέση μέσα στον όγκο. Η πηγή θερμότητας στη συνέχεια, εισάγεται με καθετήρα. Καυτηρίαση με ραδιοσυχνότητες (RFA) είναι ένας τύπος διάμεσης υπερθερμίας η οποία χρησιμοποιεί ραδιοκύματα για τη θέρμανση που σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα. -Στην περιφερειακή υπερθερμία, διάφορες προσεγγίσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη θέρμανση μεγάλων περιοχών του ιστού, όπως μια κοιλότητα του σώματος, όργανο ή των άκρων. 1. Οι ιστοί που βρίσκονται σε βάθος εντός του σώματος, όπως σε καρκίνο του τραχήλου της μήτρας ή της ουροδόχου κύστης τοποθετούνται εξωτερικές εφαρμοστές γύρω από την κοιλότητα του σώματος ή το όργανο με μικροκύματα ή ενέργεια από ραδιοσυχνότητες που εστιάζονται στην περιοχή για να αυξήσουν τη θερμοκρασία του. 2. Τεχνικές περιφερειακής αιμάτωσης μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία καρκίνων στα άνω και κάτω άκρα, όπως το μελάνωμα, ή καρκίνο σε ορισμένα όργανα, όπως το ήπαρ ή οι πνεύμονες. Στη διαδικασία αυτή, αφαιρείται αίμα από τον ασθενή, θερμαίνεται, και στη συνέχεια διοχετεύεται πίσω στο άκρο ή όργανο. Αντικαρκινικά φάρμακα δίνονται κατά τη διάρκεια αυτής της θεραπείας. 3. Συνεχής υπερθερμική περιτοναϊκή έγχυση (CHPP) είναι μια τεχνική που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του καρκίνου στην περιτοναϊκή κοιλότητα (ο χώρος στο εσωτερικό της κοιλιάς που περιέχει το έντερο , το στομάχι και το ήπαρ), συμπεριλαμβανομένου του περιτοναϊκού μεσοθηλιώματος και του καρκίνου του στομάχου. Κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης, θερμαινόμενα αντικαρκινικά φάρμακα χορηγούνται μέσα στην περιτοναϊκή κοιλότητα. Η θερμοκρασία στην περιτοναϊκή κοιλότητα φτάνει τους 41-42 °C. -Ολόσωμη υπερθερμία χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του μεταστατικού καρκίνου που έχει εξαπλωθεί σε όλο το σώμα. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με διάφορες τεχνικές που αυξάνουν τη θερμοκρασία του σώματος σε 41,5-42 °C. Η αποτελεσματικότητα της θεραπείας με υπερθερμία έχει σχέση με την θερμοκρασία που επιτυγχάνεται κατά τη διάρκεια της θεραπείας, καθώς και η διάρκεια της θεραπείας και των χαρακτηριστικών των κυττάρων και των ιστών. Για να εξασφαλιστεί η επιθυμητή θερμοκρασία χωρίς υπέρβαση, η θερμοκρασία του όγκου και των γύρω ιστών παρακολουθούνται σε όλη τη θεραπεία με υπερθερμία. Χρησιμοποιώντας τοπική αναισθησία, ο γιατρός εισάγει μικροσκοπικά θερμόμετρα στην υπό θεραπεία περιοχή για την παρακολούθηση της θερμοκρασίας. Απεικονιστικές τεχνικές, όπως η CT (αξονική τομογραφία), μπορεί να χρησιμοποιηθούν. Τα περισσότερα φυσιολογικά κύτταρα δεν επηρεάζονται κατά τη διάρκεια υπερθερμίας, εάν η θερμοκρασία παραμένει κάτω από 44 °C. Ωστόσο, λόγω περιφερειακών διαφορών ως προς τα χαρακτηριστικά των ιστών, υψηλότερες θερμοκρασίες μπορεί να συμβούν σε διάφορα σημεία. -Αυτό μπορεί να προκαλέσει εγκαύματα, φουσκάλες, δυσφορία ή πόνο. -Τεχνικές έγχυσης μπορεί να προκαλέσουν οίδημα των ιστών, θρόμβους στο αίμα, αιμορραγία και άλλες βλάβες στο φυσιολογικούς ιστούς. Ωστόσο, οι περισσότερες από αυτές τις παρενέργειες είναι προσωρινές. -Η ολόσωμη υπερθερμία μπορεί να προκαλέσει πιο σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες, συμπεριλαμβανομένων των καρδιάκών και αγγειακών διαταραχών, αλλά οι επιπτώσεις αυτές δεν είναι συχνές. -διάρροια, ναυτία, εμετός συνήθως παρατηρούνται μετά από ολόσωμη υπερθερμία. Μια σειρά από προκλήσεις πρέπει να ξεπεραστούν πριν η υπερθερμία θεωρηθεί μια τυπική θεραπεία για τον καρκίνο. Πολλές κλινικές δοκιμές διεξάγονται για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της υπερθερμίας.

Τα διφωσφονικα στον πρωιμο καρκινο του μαστου

Οι θεραπευτικές επιλογές για γυναίκες με πρώιμο σταδίο καρκίνου του μαστού δεν ήταν ποτέ καλύτερες. Η προσθήκη των διφωσφονικών στην επικουρική (ενδοκρινικη με αναστολεις αρωματάσης που προάγουν την οστεοπόρωση και τα κατάγματα) θεραπεία είναι ένα νέο πολύτιμο εργαλείο ωστε να αυξήσουμε σημαντικά την καλη προγνωση για αυτές τις γυναίκες. Αρκετές πρόσφατες μελέτες έδειξαν ότι η αντικαρκινική δράση των διφωσφονικών δεν περιορίζεται στα οστά, και μπορεί να μεταφραστεί σε μείωση της υποτροπής της νόσου, συμπεριλαμβανομένων των μειώσεων σε περιοχικές, τοπικές και απομακρυσμένες μεταστάσεις. Επιπλέον, τα διφωσφονικά συμβάλλουν στην διατήρηση της υγείας των οστών κατά τη διάρκεια της ενδοκρινικής θεραπείας. Αυτό μπορεί να είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τις γυναίκες που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο για κάταγμα.Συνιστάται λοιπον ζολεδρονικό διφωσφονικο 4mg ανα 6 μήνες

Μικρη διάτρηση του εντέρου μετά από αμβλύ τραυματισμό στην κοιλιά και τα αίτια της καθυστέρησης στη διάγνωση

Το λεπτό έντερο καταλαμβάνει μια σχετικά μεγάλη έκταση μέσα στην περιτοναϊκή κοιλότητα και έτσι συχνά τραυματίζεται σε ασθενείς με διεισδυτικο ή κλειστό κοιλιακό τραύμα. Επειδη το λεπτο εντερο είναι σχετικά ευέλικτο, έχει χαμηλότερη βακτηριακή χλωρίδα με λιγοτερα αναεροβια, η περιτοναϊκή μόλυνση απο μικρές βλάβες είναι καλύτερα ανεκτή από ότι σε τραυματισμούς του παχέος εντέρου.
Η συχνότητα εμφάνισης των μικρών ρήξεων του λεπτου εντέρου που προκαλούνται απο αμβλύ κοιλιακό τραυμα, κυμαινεται απο 3 έως 18%.
Ο θάνατος που σχετίζεται με την διάτρηση του λεπτού εντέρου ειναι σε ποσοστο 17,1%, του παχέος εντέρου (27,3%) και του στομάχου-δωδεκαδάκτυλου (1 1,1%), αντίστοιχα.

Είναι γενικά αποδεκτό ότι η καθυστέρηση στη διάγνωση συμβαινει γιατι τα κλινικά σημεία είναι ασαφη. Επισης οφείλεται στη χαμηλή συχνότητα της εμφάνισης του ελεύθερου αερα στην περιτοναϊκή κοιλότητα .
Η διάγνωση γίνεται με εκτιμηση των κλινικών συμπτωμάτων ή με αξονική τομογραφία
Μικρες διατρήσεις στο λεπτό εντερο μπορούν να σφραγισθουν προσωρινά χωρίς να σημειωθεί διαφυγη αερα ή υγρων περιεχομενων . Ο σπασμός των μυών πάνω και κάτω από το επίπεδο της διάτρησης, οδηγεί σε τοπική ειλεό που αποτρέπει την περαιτέρω διαρροή. Μετά από 5 ή 6 ώρες ο σπασμός περνά και η μόλυνση της περιτοναϊκής κοιλότητας εμφανίζεται ωσπου το απομονωμένο τμήμα να συμμετέχει στο περισταλτική δραστηριότητα και πάλι.
Η διάτρηση μπορεί να προκύψει ως αποτέλεσμα της καθυστερημένης ρήξης ενός αιματώματος εντός των τοιχωματος ή μετά από επιφανειακη κακωση, ή μετά απο τραυματισμούς των μεσεντερικων αγγειων. "Η καθυστερημένη διάγνωση μπορεί επίσης να είναι αποτέλεσμα της έλλειψης της προσεκτικής εξέτασης σε ασθενείς με πολλαπλές κακώσεις."Η διάτρηση της κάτω τμήμα του εντέρου πιο συχνά προκαλεί σηψαιμικό σοκ.


Τροχαία ατυχήματα αποτελούν την κύρια αιτία της αμβλύ SBI. Η αύξηση της χρήσης ζώνης ασφαλείας οδήγησε σε μείωση των ποσοστών θνησιμότητας και της σοβαρότητας τραυματισμού, αλλά συνοδεύτηκε από ταυτόχρονη αύξηση των ποσοστών του εντερικού τραυματισμούς.
Αμβλύ τραύμα εμφανίζεται συχνά ως αποτέλεσμα τροχαία ατυχήματα, πτώσεις από ύψος, και διαπροσωπικές επιθέσεις με αιχμηρά αντικείμενα.
Εντερικος τραυματισμος μπορεί να συμβεί από δύο κύριους μηχανισμούς:

1. Οριζόντια επιβράδυνση ή διάτμησης μπορεί να συμβεί σε ασθενείς που συμμετέχουν στις συγκρούσεις. Οι περιοχές που πλήττονται πιο συχνά είναι κοντά σε διασταυρώσεις μεταξύ των σταθερών και ''κινητων'' σημείων του εντέρου (δηλαδή, εγγύς νήστιδα, τελικος ειλεός).

2. Απευθείας χτύπημα με ένα γραμμικό αντικείμενο (ζώνη ασφαλείας) σε ελικα του εντέρου, με επακόλουθη "έκρηκτικο" τραυματισμό σε οποιοδήποτε σημείο του εντέρου ή στο μεσεντέριο.


Επαναληπτικες κλινικές αξιολογήσεις της κοιλιάς είναι εξαιρετικά χρήσιμες στη διάγνωση Ακόμη και για 24ώρες μετά την εισαγωγή του ασθενούς.
Το ίδιο ισχύει και για τις ακτινολογικες εξετασεις (Rό και US) γιατί μπορεί να γίνουν θετικές αρκετές ώρες αργότερα

Διάγνωση των εν λόγω τραυματισμών παραμένει προβληματική. Τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα της CT (αξονικη τομογραφια) ειναι η διαπιστωση του ενδοοκοιλιακου υγρού και αερα, η ανακαλυψη κακωσεων συμπαγων οργανων, καθώς και τη δυνατότητα προβολής των οπισθοπεριτοναϊκων όργανων.
Η συχνότητα εμφάνισης αερα αυξάνεται με την παροδο του χρόνου, με αποτέλεσμα να συστηνεται επανάληψη CT, ιδιαίτερα μετά από 8 ώρες, σε περιπτώσεις ύποπτες κλινικα.

πολυποδες χοληδοχου κυστεως, ενα τυχαιο ευρημα που προβληματιζει

Οι πολύποδες της χοληδόχου κύστεως συνήθως είναι καλοήθεις και οφείλονται σε υψηλές τιμές χοληστερίνης. Υπάρχουν όμως και προκαρκινικές μορφές πολυπόδων που μπορεί να οδηγήσουν σε καρκίνο της χοληδόχου κύστεως. Δύσκολα μπορεί να ξεχωρίσει ένα υπερηχογράφημα τους μεν από τους δε. Γι αυτό καλό είναι να συνιστάται χολοκυστεκτομή στους ασθενείς που βρίσκεται πολύποδας στην χοληδόχο κύστη, ιδιαίτερα αν έχει μέγεθος άνω των 5 mm.Οι πολύποδες της χοληδόχου κύστης είναι συνήθως πολύποδες χοληστερίνης. Δεν είναι νεοπλάσματα. Συμπτώματα υπάρχουν μόνο αν συνυπάρχουν χολόλιθοι. Δεν είναι κάτι ανησυχητικό και συνήθως ανακαλύπτεται ως τυχαίο εύρημα.Η γνώμη μου είναι ότι οι πολύποδες της χοληδόχου κύστης δεν χρειάζονται αμεση αντιμετώπιση αν το μέγεθος της αλλοίωσης δεν ξεπερνά το 1 cm και δεν μεταβάλλεται με το χρόνο. Αν υπάρχουν συμπτώματα (πχ. κολικός χοληφόρων) , χολολιθίαση, πάχυνση του τοιχώματος της χοληδόχου ( >1cm) στο υπερηχογράφημα ή αύξηση του πάχους με το χρόνο, τότε ενδείκνυται χολοκυστεκτομή.

Περί μαστογραφιας

Μαστογραφία είναι η διαδικασία οπου χρησιμοποιούνται ακτίνες Χ για να απεικονίσει το ανθρώπινο στήθος και χρησιμοποιείται ως διαγνωστικό και ένα εργαλείο ελέγχου. Ο στόχος της μαστογραφίας είναι η έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του μαστού, συνήθως μέσω της ανίχνευσης των χαρακτηριστικών μαζών και / ή μικροαποτιτανώσεις. Η μαστογραφία μειώνει τη θνησιμότητα από καρκίνο του μαστού. Σε πολλές χώρες μαστογραφία ρουτίνας των μεγαλύτερων σε ηλικία γυναικών ενθαρρύνεται ως μέθοδος ανίχνευσης για τη εγκαιρη διάγνωση. Η αμερικανική Υπηρεσία Πρόληψης συνέστησε τις γυναίκες να αρχίζουν τηνΜαστογραφία είναι η διαδικασία που χρησιμοποιούν ακτίνες Χ για να απεικονίσει το ανθρώπινο στήθος και χρησιμοποιείται ως διαγνωστικό και ένα εργαλείο ελέγχου. Ο στόχος της μαστογραφίας είναι η έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του μαστού, συνήθως μέσω της ανίχνευσης των χαρακτηριστικών μαζών και / ή μικροαποτιτανώσεις. Η μαστογραφία είναι πιστεύεται ότι μειώνουν τη θνησιμότητα από καρκίνο του μαστού. Σε πολλές χώρες μαστογραφία ρουτίνας των μεγαλύτερων σε ηλικία γυναικών ενθαρρύνεται ως μέθοδος ανίχνευσης για τη διάγνωση νωρίς μαστού cancer.The αμερικανική Υπηρεσία Πρόληψης Task Force συνέστησε ότι οι γυναίκες αρχίζουν με μαστογραφία στην ηλικία των 50, αντί των 40. Αυτή η μετατόπιση στις κατευθυντήριες γραμμές της κυβέρνησης προκάλεσε άμεση αρνητική αντίδραση από πολλες ιατρικές και γυναικείες οργανώσεις. Παρ 'όλα αυτά, η USPSTF συνιστά ακόμα μαστογραφία διαλογής, με ή χωρίς κλινική εξέταση του μαστού, κάθε 2 χρόνια για τις γυναίκες ηλικίας 50 έως 74.
Αυτή τη στιγμή, η μαστογραφία μαζί με την κλινική εξέταση του μαστού είναι οι μεθοδεσ επιλογής για τον έλεγχο και την έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου. Υπέρηχοι, ductography, μαστογραφία εκπομπής ποζιτρονίων (ΡΕΜ), και η μαγνητική τομογραφία είναι προσθήκες στη μαστογραφία. Ο υπέρηχος χρησιμοποιείται συνήθως για την περαιτέρω αξιολόγηση των μαζών που βρέθηκαν στη μαστογραφία ή αν μια ψηλαφητή μάζα δεν απεικονίζεται σε μαστογραφία. Ductograms (κιαγραφιση των γαλακτοφορων πορων) εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται σε ορισμένα ιδρύματα για την αξιολόγηση των αιματηρών εκροή των θηλών, όταν η μαστογραφία είναι μη διαγνωστική. Η Μαγνητική τομογραφία μπορεί να είναι χρήσιμη για την περαιτέρω αξιολόγηση των αμφιβόλων ευρήματων.Επίσης και για τον έλεγχο πριν από τη χειρουργική επέμβαση σε ασθενείς με γνωστό καρκίνο του μαστού για την ανίχνευση τυχόν πρόσθετων βλάβών που μπορεί να αλλάξουν την χειρουργική προσέγγιση.
Η Αυτοεξέταση του μαστού (ΣΕΒ) συχνα προβαλλεται ως μέσο για την εύρεση του καρκίνου σε πιο ιάσιμο στάδιο, ωστόσο, έχει αποδειχθεί ότι είναι αναποτελεσματική, και δεν συνιστάται ως εξέταση ρουτίνας από τις υγειονομικές αρχές στον γενικό πληθυσμο
Μαστογραφία έχει ένα ψευδώς αρνητικό ποσοστό τουλάχιστον 10 τοις εκατό. Αυτό οφείλεται εν μέρει σε πυκνο μαστικο αδενα και στο γεγονός ότι η εμφάνιση του καρκίνου σε μαστογραφίες έχει μια μεγάλη επικάλυψη-παρόμοια εικόνα με την εμφάνιση του φυσιολογικου ιστού.

Ενδειξεις για μαγνητικη μαστογραφια...

Διαπιστωνω ακομη καταχρηση της μαγνητικης μαστογραφιας κατα την διαδικασια διαγνωσης οζιδιων του μαστου απο κλινικους συναδελφους με σκοπο να σιγουρευτουν η να αποφασισουν τι να πραξουν
Η μαγνητικη μαστογραφια δεν μπορει να αποκλεισει μονη της την αναγκη βιοψιας, ΤΗΝ ΚΑΘΥΣΤΕΡΕΙ!
ΟΔΗΓΙΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΩΝ ΜΑΣΤΟΥ (EUSOMA, 2010)
Ποιες γυναικες χρειαζονται πραγματικα την προεγχειρητική μαγνητική μαστογραφία ????:
(1) Οι ασθενείς που διαγιγνώσκονται με λοβιακό καρκίνο un situ
(2) Οι ασθενείς που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο για καρκίνο του μαστού . (ιστορικο, ΒRCA)
(3) Οι ασθενείς κάτω των 60 ετών με διαφορά στο μέγεθος του ογκιδιου
> 1 εκ. μεταξύ απλης μαστογραφιας και υπερηχογρφηματος με τις αναμενόμενες επιπτώσεις στην
απόφαση θεραπείας
(4) Οι ασθενείς που είναι επιλέξιμες για διεγχειρητικη ακτινοβολια
(5) Ασθενείς με πυκνούς μαστούς: 1α - πυκνούς μαστούς σε νέες
γυναίκες (<40 ετών)? 1β - πυκνούς μαστούς που σχετίζονται
με αηξημενο κίνδυνο για καρκινο μαστου(Gail score 15-20%)
(6) Οι ασθενείς με ανεπαρκη η διηθημενα ορια εκτομης μετά από χειρουργική επέμβαση
(7) Οι ασθενείς με πολυεστιακή, πολυκεντρική ή αμφοτεροπλευρη νοσο
(8) Οι ασθενείς με μονόπλευρο μονοεστιακο DCIS στην συμβατικη
απεικόνιση (για να αποκλείσει σύγχρονο ομόπλευρο ή
ετερόπλευρο διηθητικό καρκίνο).
(9) Οι ασθενείς με νόσο του Paget.
(10) Οι ασθενείς που ειναι υποψήφιες για υποδοριο μαστεκτομή με διατηρηση της θηλης
(11) Οι έγκυες ασθενείς
(12)οι ασθενεις με βλάβες (Β3) σε κατευθυνομενη βιοψία δια βελονης.
Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΜΑΓΝΗΤΙΚΗΣ ΜΑΣΤΟΓΡΑΦΙΑΣ
# Το National Institute for health and Excellence in the UK και η American Cancer Society συστηνουν ανεπιφυλακτα την μαγνητικη μαστογραφια στις γυναικες με γενετικη/κληρονομικη προδιαθεση. Η μαγν. μαστογραφια δεν αποτελει ακομη χρησιμη εξεταση για τον προληπτικο ελεγχο του γενικου πληθυσμου.
# Στην προεγχειρητικη διαγνωση εφαρμοζεται με ασφαλεια και αξιοπιστια σε τεσσερεις κλινικες περιπτωσεις, 1) ξεχωριζει καποιες εκφυλισμενες-επιπλεγμενεσ κυστεις απο συμπαγεις ογκους, 2) απεικονιζει καλιτερα εστιακες ή διαχυτες μαστογραφικες ασυμμετριες, 3) βοηθαει στην ταξινομηση ενοσ ακτινολογικου ευρηματος που εμφανιζεται σε μια μονο προβολη, και 4) στην διαφορικη διαγνωση πολλαπλων στρογγυλων και ομαλων ογκιδιων που δινουν διφορουμενες εικονες στην κλασικη και στην υπερηχογραφικη μαστογραφια.
# Στην μετεγχειρητικη διαγνωση χρησιμοποιειται για να διαπιστωθει αν ο καρκινος ειναι πολυεστιακος, πολυκεντρικος, αμφοτεροπλευρος, ποια ειναι η εκταση ενος πρωτοεμφανιζομενου DCIS σε βιοψια, αν υπαρχει υποτροπη μετα την μαστεκτομη, σε μαστο που εχει αναπλασθει ή υπαρχει ενθεμα σιλικονης

Υποδοριος μαστεκτομη με διατήρηση του δέρματος ή/και της θηλης

Υποδοριος μαστεκτομη με διατήρηση του δέρματος ή/και της θηλης
επεκτεινεται η ταση αρκετων χειρουργικων κεντρων να συνιστουν την υποδοριο μαστεκτομη αντι της ολικης, οταν αποφασιστει προφυλακτικη αμφτεροπλευρη εγχειρηση σε γυναικες με μεταλλαξεις BRCA. Η σημαντικη διαφορα της διατηρησης του συμπλεγματος θηλη-αλως προσθετει οφελος στο κοσμητικο αποτελεσμα, αλλα μειονεκτημα ογκολογικο που αφορα τον κινδυνο υποτροπης (παραμενει ως και 10% του αδενικου παρεγχυματος κατω απο την θηλη). Στις φωτογραφιες φαινεται το αποτελεσμα της υποδοριας μαστεκτομης μετα 3 μηνες, με την χρηση υπομυικων διατατηρων ιστων και αντικατασταση τους με ενθεματα σιλικονης σε δευτερο σταδιο. Η μαστεκτομη και η αναπλαση εγιναν απο την ιδια τομη στην υπομαστικη γραμμη.μπορεί όμως να αφαιρεθεί ο δίσκος της θηλης σε κεντρικούς όγκους και οι παρεμβάσεις να γίνουν απο το έλλειμα αυτό
Σε δεύτερο χρόνο θα χρειαστεί ανακατασκευή της θηλης με μόσχευμα , τοπικό κρημνο ή tattoo